Van verplichting naar het samen doen
Chris kwam via de reclassering bij Amarant terecht. Twee jaar later kijkt hij met begeleider Dave terug op een periode vol groei en nieuwe kansen.

We doen het samen
“Door een misstap kwam Chris via de reclassering bij ons terecht,” vertelt Dave, persoonlijk begeleider complexe zorg bij het Forensisch Team. “Vanaf dat moment was het aan ons om samen te kijken hoe we hem het beste konden ondersteunen en het toezicht goed konden laten verlopen.”
Het Forensisch Team van Amarant ondersteunt mensen met een lichte verstandelijke beperking die met politie of justitie in aanraking zijn gekomen. Samen met de cliënt wordt een plan gemaakt om stabiliteit, structuur en een toekomst zonder herhaling te waarborgen.
Dave vertelt hoe dat in de praktijk werkt: “Ons doel is om te voorkomen dat iemand terugvalt. We proberen juist te stabiliseren, verbinding te maken en te zorgen voor een positieve daginvulling. Zo had Chris een taakstraf die hij met onze begeleiding succesvol afrondde.”
Mooie stappen zetten
Chris kijkt met een goed gevoel terug op die periode. “Ik heb een fijne ervaring met het team van Amarant. Er was goede communicatie waardoor het voelde alsof we het samen deden. Dat vond ik prettig. En Dave was ook gewoon een goede chauffeur,” zegt hij lachend. “Hij zorgde dat ik altijd op tijd bij mijn afspraken was. Soms hadden we diepe gesprekken, soms juist over koetjes en kalfjes. Dat maakte het fijn.”
Die gesprekken en begeleiding maakten verschil. Chris: “Ik heb veel stappen gezet. Ik ben niet meer depressief, kan beter omgaan met anderen, heb meer sociale contacten en ik heb mijn eigen toekomstplan gemaakt.” Dave sluit zich hierbij aan en voegt toe: “Toen ik Chris leerde kennen, was hij gesloten en niet altijd eerlijk. Nu herkent hij signalen van zijn lichaam en trekt hij eerder aan de bel als dat nodig is. Dat is een enorme groei.”
Succesvolle afronding
Na twee jaar begeleiding rondde Chris zijn traject succesvol af. Voor Chris betekende dat een nieuwe start, maar voor beiden ook een afscheid. “Soms vind ik het jammer als een traject afloopt,” vertelt Dave. “We hebben veel één-op-één gesprekken gehad, vaak onderweg naar afspraken. Daardoor bouw je echt een band op. Voor Chris was de begeleiding verplicht, maar voor mij voelde dat niet zo. Ik ga onze gesprekken missen.”
Chris kijkt positief naar zijn toekomstplannen. “Ik wil mijn eigen huis hebben, in een fijne omgeving, met een stabiele basis. Daarom ben ik nu aan het solliciteren. Ik heb er vertrouwen in dat dat gaat lukken.”

