Derrel voelt zich steeds meer thuis bij Behandelgroep Tilburg
Derrel is 16 jaar en woont nu zo’n twee à drie jaar bij de Pannenstraat, onderdeel van Behandelgroep Tilburg op het Daniël de Brouwerpark. Daarvoor woonde hij aan de Leuvenaarstraat in Breda. De stap naar Tilburg was een doorstroomstap, maar ook een grote verandering. “Mijn moeder woont in Tilburg. Vanaf mijn achtste woonde ik in Breda en dat vond ik best moeilijk, omdat het ver weg is. Nu ben ik weer wat dichterbij.”
Thuis wonen ging niet meer vanwege agressie. Die keuze was lastig, maar Derrel begrijpt inmiddels beter waarom die is gemaakt. Zijn vader is al lange tijd uit beeld. Even was er weer wat contact, maar dat is opnieuw verbroken. “Dat wilde ik zelf. Hij heeft de afgelopen jaren niets voor mij gedaan.”
Wonen in een behandelgroep was in het begin wennen. “Je woont ineens met andere jongeren en je krijgt nieuwe begeleiding. Dat is raar in het begin, maar je raakt eraan gewend.” Langzaam begon het vertrouwd te voelen. “Ik voel me steeds meer thuis.” Inmiddels heeft Derrel ook vrienden op de groep.
In de weekenden gaat hij vaak naar zijn moeder. Dat gaat soms goed en soms minder goed. “Als ik een ‘nee’ hoor, kan ik boos worden. Dat vind ik moeilijk.” Op de groep leert hij hoe hij met die boosheid om kan gaan. “Ik merk wel dat het beter gaat. Dat is fijn om te merken.”
"Ik merk dat het steeds beter met me gaat"
Doordeweeks gaat Derrel vijf dagen naar De Hoeve, waar hij productiewerk doet. Zowel daar als op de groep voelt het voor hem steeds meer als thuiskomen. Zijn moeder wordt waar mogelijk betrokken. Ze helpt bij overleggen en afspraken en is soms ook fysiek aanwezig bij afspraken. “Maar sommige dingen doe ik ook alleen, zoals naar de ortho.”
Derrel werkt stap voor stap aan zijn toekomst. Hij wil later graag op zichzelf wonen, met begeleiding. “Ik wil zelfstandiger worden en dat lukt steeds beter.” Derrel mag al vaker zelf naar de winkel en kookt nu één keer per week voor zichzelf op de groep. “Dat is één van mijn doelen. Ik ben er trots op dat dat steeds beter gaat.”
Wat voor Derrel het verschil maakt, is de begeleiding. “Ze zijn er voor me en helpen me. Dat vind ik heel fijn.” Waar hij vroeger weinig sprak over wat hem dwarszat, lukt dat nu steeds beter. In zijn vrije tijd houdt hij van voetbal, dansen en muziek. Hij maakt zelf muziek, DJ’t en luistert graag. Zo bouwt Derrel, stap voor stap, aan zijn eigen toekomst.